1988-1995 Sander Bertus (oud leerling)

Sander Bertus ging na de basisschool (Nicolaasschool, Haren) uiteraard (!) naar het Sint Maartenscollege. Er waren destijds heel veel aanmeldingen, maar hij hoefde zich over plaatsing geen zorgen te maken, want hij kwam uit een katholiek gezin.

Hij woonde in Vries en ging als brugklasser naar gebouw De Wijert. Dat vond hij plezierig, want hij kwam van een kleinschalige school en De Wijert was óók geen groot gebouw. Hij voelde zich  senang, moest echter wennen aan het feit, dat je de docenten mocht tutoyeren. Op de basisschool stond de meester in een net pak voor de klas en zei je ‘U’. Nou… dat was hier wel anders!
Hij heeft het prettige gevoel van de kleinschaligheid ook in Haren lange tijd gehad (als brugklasser werd hij al tijdens de stuntdagen per bus naar  Haren gebracht), totdat de mavo’s erbij kwamen. De sfeer werd anders, het was niet meer de sfeer van het Sint-Maartenscollegen alles was opeens GROOT en hij besefte langzamerhand, dat hij nu toch écht op een ‘grote school’ zat.

Sander herinnert zich het brugklaskamp in Siddeburen (?), de noodgebouwen D en E, zijn mentor Ron Jans in de eerste twee brugjaren, Fineke te Wies en Koos Meisner, die een gedeeld mentoraat in de bovenbouw hadden, de geschiedenislessen van Jelle Witteveen, Grieks en Latijn van Huub Derix, de Berlijnreis met Anny de Boer en Jelle Witteveen, de Songfestivals, maar ook de bommelding in 1990 en de 24-uurs hongerkuur 4 jaar later. Hij weet echter niet meer wat de reden daarvoor was.
talloze leuke, enerverende happenings, maar ook verdrietige: het overlijden van de vader van een van zijn klasgenoten en de aanwezigheid van velen van hen tijdens de uitvaart heeft op hem een onuitwisbare indruk gemaakt.

Hij had een ‘pretpakket’  zonder wiskunde zoals hij het zelf noemt: (klassieke) talen, aardrijkskunde, geschiedenis,  waarbij hij expliciet wil noemen, dat in de brugklas al een goede basis voor de talen werd gelegd, door o.a. Aagje Verkerk (Engels) en Ernestine Hulk (Frans). Hij herinnert zich het schrift met harde kaft dat je moest meenemen om alle grammatica aantekeningen in te maken.

Hij vertelt over de schoolregels, die (natuurlijk!) op gezette tijden overtreden werden: niet met de fiets voorom, maar tóch doen.
Broodje kroket halen bij HMC als er moeders aan het tennissen waren….
Was er gedonder in de glazen, dan moest hij bij Marie- José Poiesz op het matje komen. Hij herinnert zich de gang naar haar kamer nog als de dag van gisteren.

Sander behaalde in 1995 zijn vwo-diploma. Hij vond de uitreiking en het daaraan voorafgaande  gala in het Stadsparkpaviljoen geweldig! Hij kijkt met genoegen op de Maartenstijd terug.
Hij heeft na 1 jaar geschiedeis te hebben gestudeerd de overstap naar American Studies gemaakt, was lid van R.K.S.V.  Albertus Magnus in Groningen en bekleedde daar verschillende functies.

Hij werkt momenteel als regiomanager bij ZorgpleinNoord in Haren en het toeval wil, dat zijn werkgever op de plek zit, waar ooit De Schalm stond……

Tot slot:
Sander was 7 jaar lang mijn buurman. Bij de eerste kennismaking riep hij “Maartenscollege !”
Ik gaf geen blijk van herkenning, maar hij wist het zeker. Na 10 minuten waren we er uit:
in 1994 was hij mee naar Rome en ondergetekende was destijds de organisator. Hoe leuk kan het zijn!

Annet Brinkgreve