De jaren ’90 en daaropvolgende in vogelvlucht

Een van de belangrijkste gebeurtenissen begin jaren negentig is de fusie met de katholieke Sint Martinus school en de Protestants-Christelijke mavo de Schalm (1992). Er ontstaat een interconfessionele scholengemeenschap voor vmbo-t, havo, atheneum en gymnasium. De “Sint” gaat eraf, echter niet zonder toestemming van de bisschop. In 1999 wordt het gebouw in Haren uitgebreid, waardoor de school op één locatie is gevestigd. Dat verloopt niet zonder slag of stoot, er moet onderling met andere scholen een gebouwenruil plaatsvinden, anders gaat het feest niet door. Zo komt bv. het Gomaruscollege, onze buur in de Wijert, in het bezit van de Wijert-vestiging en de Rummerinkhof in het bezit van het Maartenscollege. Nóg steeds fietsen dus! De bouw van de nieuwe vleugel verloopt gestaag, voor de interne verhuizing wordt een commissie ingesteld, die alles keurig in banen leidt. De oudbouw moet grotendeels leeggehaald en de nieuwbouw moet ingericht worden. Het personeel offert er zelfs een laatste vakantiedag voor op om de lokalen in te richten, zodat de lessen kunnen starten.

Weliswaar lopen er aan het begin van het nieuwe schooljaar nog bouwvakkers door de gangen en dreig je je nek te breken over de vele buizen, kruiwagens en opgeworpen hindernissen, maar….. de school draait! Niet iedereen is echter enthousiast over het nieuwe gebouw. Voor sommigen is het zelfs even schrikken: betonnen pilaren, donkere kleuren, deuren die de helft van de gang beslaan, als je ze open doet…… Hier en daar mist een raam, maar ach…… er zijn ergere dingen.

Op 10 maart 2000 wordt de nieuwbouw feestelijk ingewijd. Een aantal collega’s wil het liefst meteen die sombere uitstraling wegwerken, maar dát kan niet! Heeft te maken met bepaalde rechten van een architect. Jaren later wordt de kwast echter wél ter hand genomen en is het sombere interieur in een mum van tijd opgepimpt! Rector Henk Ruhe neemt afscheid van de school, hij wordt opgevolgd door Kees Torreman. Kees verlaat de school rond 2007 en wordt opgevolgd door Thomas Zipper. Maar niet alleen rectoren komen en gaan, ook leerlingen en medewerkers wisselen van plaats en drukken hun stempel op het geheel. In 70 jaar tijd zijn er al heel wat stempelkussentjes versleten.

Een willekeurige (stempel)greep uit al de laatste decennia:

  • 1997 (iets later dan gepland) en 2006: groots opgezette jubileumactiviteiten
  • 2001: Ron Jans verlaat de school. Hij vindt voetballen leuker…. het nieuwe vmbo gaat van start op 19 oktober overlijdt onze collega Herman Bartelink. Hij is 61 jaar geworden.
  • 2002: we worden officieel IB World School. Cor Linstra fietst van het Sint Pietersplein in Rome naar Pieterburen. Voor het goede doel: het Ronald Mc Donald Huis.
  • 2003: een groots opgezette LAN-Party in de gymzaal met 150 computernerds, die zich met Cola op de been houden en 24 uur lang achter hun scherm zitten. Darinka Verschoor gaat naar Kenia om weeskinderen op hun schooltje te helpen.
  • 2004: Guus rent als fakkeldrager met The Olympic Torch een stukje door Amsterdam en Raoul organiseert zijn “eigenwijs”.
  • 2005: Ronald Snaterse wordt plaatsvervangend rector. Hij volgt Jacky Lamoré op. Zij was Head of the Inter national School en plaatsvervangend rector. De mediatheek wordt studieruimte en geschikt gemaakt voor workshops, lezingen e.d. Het TTO krijgt een Europees Certificaat. Een aantal scienceleerlingen doet in Indonesië mee aan een internationale olympiade.
  • 2006: het allerlaatste Songfestival van John de Jong. 16 keer konden we genieten van de meest schitterende optredens van leerlingen en collega’s. Ooit in de voormalige aula (nu mediatheek) begonnen en spetterend geëindigd in de Oosterpoort!
  • 2007: protesterende Maartensleerlingen, die het niet eens zijn met de 1040- urennorm. En verder natuurlijk de talloze culturele optredens, muziek, toneel, poëzie… sportmanifestaties, sponsorlopen, projecten, acties voor Het Goede Doel, Zip your Lip, reizen, prijzen…… Maar tussen al die momenten van plezier en geluk zijn er helaas ook momenten van verdriet. We verliezen collega’s en leerlingen…

In een van de vorige Lustrumbulletins werd het boek “Een school met leerlingen onderweg” genoemd, geschreven door een oud-collega, Jan van Luyn (1978). Het Maartenscollege is nog steeds onderweg. De tijden zijn veranderd, de school ook. Maar de meest essentiële waarden zijn behouden gebleven en de mantel wordt nog steeds gedeeld. Ook zonder “Sint”. We vieren 70 jaar Maartenscollege. Laten we er een mooie, gedenkwaardige dag van maken met in ons achterhoofd de spreuk “Non nobis tantum nati” oftewel “Niet alleen voor onszelf zijn wij geboren”.