2006-2013 Floris, Koen, Jochem, Merijn en Victor vijf vrienden

Floris, Koen, Jochem, Merijn en Victor, vijf vrienden die u ergens tussen 2006 en 2013, in oost, west of de A-gang in het Maartenscollege hebt kunnen zien of horen.

Op een terras in Düsseldorf bespreken de vijf vrienden de aankomende reünie en hun tijd op het Maartenscollege. De middelbare school wordt nog vaak besproken wanneer de vijf samenkomen. Zo ook tijdens het jaarlijkse weekendje naar een Duitse stad. Een traditie die is ontstaan in de vijfde klas op het Maartenscollege. In de herfst van 2011 werd, onder leiding van Anny de Boer en Koos Meisner, de vwo 5 klas ondergedompeld in de Duitse cultuur en historie tijdens de profielreis naar Berlijn. Een leerzame en gezellig week die de basis legde voor veel vriendschappen. Zo ook van deze groep. Zes jaar later is een traditie ontstaan. Jaarlijks bezoekt de groep een andere Duitse stad.

De vijf jongens hebben een speciale band met de school en de leraren. Een groep die – zo beschouwen zij een jaar of tien later – menig leraar tot waanzin kon drijven. Het amicale, vrolijke en energieke karakter van de groep had ook een keerzijde: de meldkamer was geen onbekende plek voor deze puberende jongens. De potentie om de lessen geconcentreerd te volgen en hoge cijfers te halen was aanwezig, echter begrijpt u dat dit in de realiteit niet vaak – eigenlijk bijna nooit – het geval was. Zo’n groep waarvan u verbaasd zal zijn als u hoort dat alle vijf de leden goed terecht zijn gekomen. Verbaasd, maar hopelijk ook een beetje trots.

Op het terras, terugkijkend op hun tijd op het Maartenscollege, bespreken de jongens voornamelijk de docenten en hun interactie met de klas. Verscheidende docenten zijn van grote invloed geweest op het jargon van de vriendengroep. Zo wordt de uitspraak ‘Vriesema, heb je wel een opvoeding gehad? Of alleen voeding?’ van Bouko Tiggelaar, nog vaak aangehaald. Om de uitspraak ‘Hee Molenaartje, come on’ van Joost Laan wordt nog vaak gelachen, en Marc Spierings zou eens moeten weten hoe vaak zijn uitspraak ‘Geld is de smeerolie van de economie’, de revue passeert.

De conclusie van het gesprek is dat een school zo goed is als de mensen die er werken. Er wordt dan ook met veel plezier teruggekeken op het Maartenscollege. Jan en Enoch de conciërges en ook Winie en Loeke in de kantine, creëerden een leuke sfeer op school. Met de eerdergenoemde docenten en leraren als Loek Muller, Sterre Streekstra, John de Jong, Ineke van den Berg, Maarten van Koeverden en Ronald Tieben, die allen met veel energie, geduld en humor hun lessen gaven, hebben de jongens veel geluk gehad.

In het bijzonder staan de jongens stil bij hun Nederlands docent. Iemand wie zij graag met trots hadden willen vertellen dat zij, ondanks dat ze geen letter wilden lezen tijdens hun middelbareschooltijd, tien jaar later een heus boekenclubje hebben opgericht om eens in de zoveel tijd een avond over literatuur te praten. Tijdens deze avond proosten zij op Jurjen Roelfszema, hopend dat Jurjen vanaf boven meekijkt en ziet dat het, mede dankzij hem, goed gekomen is met deze groep.

Viktor Hoegen, Floris Molenaar, Koen ter Borg, Merijn van Koeverden en Jochem Vriesema