2022 Faiz Janlu, de jongste leerling van het Maartenscollege

Het is 12 mei 2022 en ik heb afgesproken met Faiz Janlu, brugklasser en 11 jaar. Hij heeft zin in het interview. Een klasgenoot wil graag mee, of dat mag? is oké. En zo zitten er twee jongens aan tafel, maar Faiz is degene, die de vragen gaat beantwoorden. Het wordt geen uitgebreid verhaal, want zijn schoolcarrière is nog maar net begonnen…

11 jaar? En de brugklas bijna afgerond?  Hoe zit dat?

Hij blijkt een vroege leerling te zijn, die op de basisschool het derde leerjaar heeft overgeslagen, vandaar zijn jonge leeftijd.  “Achteraf had ik misschien groep 3 wel moeten doen, dan was ik nu wat slimmer geweest”. We zetten de voors en tegens van een klas overslaan maar eens even op een rijtje en komen tot de conclusie, dat hij er nauwelijks ‘hinder’ van heeft gehad, want sociaal gezien redt hij zich prima en cijfermatig gaat het tot nu toe wel aardig goed.

Faiz woont in Groningen, heeft een oudere broer op het Maartens (klas 3) en wilde graag naar dezelfde school.
Het bevalt hem goed, vooral het tweetalig onderwijs spreekt hem aan. We schakelen moeiteloos even over naar het Engels, maar het Nederlands blijft tijdens het interview tóch de voertaal.
Blijkbaar vindt hij talen interessant, want hij heeft nét Frans gehad en dat vond hij wel leuk.
Maar PE (gym dus) doet hij het liefst, muziek vond hij overigens prachtig, maar ja… dat vak had hij maar een half jaar. Hij had graag het drumstel nog eens uitgeprobeerd.

Ondanks het feit, dat hij de brugklas nu zo’n beetje afrondt, moet hij nog steeds wennen aan het (MYP)cijfersysteem. “Ik heb liever een 10 dan een 8!” We leggen beide systemen (1 – 10 en 1 – 8)  nog eens even naast elkaar. Hij snapt wel, dat die 7 of 8 een prachtig cijfer is, máár…

Op mijn vraag, welke richting hij het liefst kiest, antwoordt hij zonder aarzeling: havo – vwo.
Dat betekent dus nog even flink aan de bak, wat hij beaamt, maar het komt goed.

Faiz vertelt kort over zijn familie, die uit Nigeria komt. Zijn vader woont en werkt in Accra, de hoofdstad van Ghana. Hij heeft daar een school gesticht en is momenteel druk bezig met de uitbreiding van het gebouw. Dat is nodig, want er komt een leerjaar bij. De jongste kinderen zitten op de begane grond, de wat oudere op de eerste verdieping en inmiddels is men toe aan de derde verdieping. Je klimt dus in je schoolloopbaan letterlijk omhoog!
Hij spreekt zijn vader bijna dagelijks telefonisch of online, hij is eraan gewend, dat ze elkaar weinig fysiek zien. Af en toe reist de familie naar Afrika.

Vanaf z’n zesde voetbalt hij, vaak op straat, maar ook bij Be Quick. Hij is best goed, al zegt hij het zelf. Gamen is ook een hobby, maar een boek lezen… liever niet, alleen als het moet.

Op m’n vraag of hij nog meer wil vertellen is het antwoord “nee”, het belangrijkste is eigenlijk wel gezegd, tijd om naar huis te gaan.
Faiz bedankt me voor het interview, hij vond het leuk. Ik ook!